POCHODZENIE

„Basha! Uśmiech wyciągał mnie z tarapatów częściej niż broń, ale to nie znaczy, że przestałem ją nosić”.

Ahmed „Noor” Murad jest drugim członkiem swojej rodziny zrekrutowanym do Rainbow - pierwszym był jego ojciec, Gamal Murad. Ahmed spędził lata młodości, podróżując po świecie wraz z ojcem od jednej bazy wojskowej do drugiej. Najdłużej przebywał w Hereford w Wielkiej Brytanii podczas służby ojca w Rainbow. Po podjęciu, a następnie porzuceniu ścieżki akademickiej w Europie, Ahmed poszedł w ślady ojca i wstąpił do egipskiej armii.

Dzięki wojskowemu wychowaniu oraz statusowi ojca jako byłego członka Rainbow, przyjęcie Ahmeda do Jednostki 777 było praktycznie przesądzone. Chcąc poszerzyć swoje horyzonty, wykorzystał globalne kontakty ojca, aby kończyć rozmaite szkolenia, szczególnie wyróżniając się podczas egzaminu kwalifikacyjnego do Delta Force. To jego bohaterskie działania podczas misji pokojowej ONZ sprawiły, że Bishop zaprosił go do dołączenia do najnowszej odsłony Rainbow.

RAPORT PSYCHOLOGA

Jest taki test, który serwują w Delcie już na początku. Instruktor prowadzi rekruta przez obiekt treningowy, pokazując manekiny trzymające atrapy karabinów, żeby oswoić go z oczyszczaniem pomieszczeń. Potem kandydat wychodzi się wyposażyć, a następnie zostaje wysłany z powrotem na test. Jeśli zrobi wszystko zgodnie z oczekiwaniami, będzie poruszał się szybko i nie spudłuje ani razu, bo zna już rozmieszczenie celów... Dopiero po zakończeniu testu instruktorzy ujawniają, że podczas jego nieobecności broń została usunięta ze wszystkich manekinów. To brudna sztuczka, ale daje cholernie dobrą lekcję.

Chyba że jesteś Muradem Juniorem. Wtedy twoja dyscyplina ogniowa jest perfekcyjna przy pierwszym podejściu i możesz udawać zaskoczenie, gdy twoi instruktorzy wyglądają na rozczarowanych. […]

Na efekty standardowego programu rekrutacyjnego trzeba czekać zbyt długo. Stawka jest za wysoka, a czas ucieka zbyt szybko, żebym ignorował kontakty, które mogą dać nam największą szansę na zwycięstwo. Poznałem Gamala pod koniec jego służby w Rainbow i od tamtej pory utrzymywaliśmy kontakt. Już wtedy było widać, że jego syn jest wyjątkowy. Legenda głosi, że rozkładał karabiny na części, zanim nauczył się trzymać ołówek.

Najbardziej zaskakuje mnie jego charakter. Poza polem walki jest chyba najmilszym człowiekiem, jakiego w życiu spotkałem. Jedna ważna rzecz: ten dzieciak ewidentnie ma zaburzenia koncentracji. Nie jest to nic, czego wcześniej nie widziałem na polu walki. Nie przeszkadza mi wiercenie się ani trudności z utrzymywaniem kontaktu wzrokowego. Szanuje autorytet we wszystkich istotnych kwestiach, a doktor Sebald pracuje nad diagnozą, która pomoże nam ustalić czy trzeba wprowadzić jakieś zmiany w szkoleniu. […]

Wciąż zostało jeszcze trochę spraw organizacyjnych. Ahmed nie został jeszcze poinformowany o tożsamości Deimosa. Biorąc pod uwagę jego bliską relację z córkami Morrisa, prędzej czy później stanie się to nieuniknione. Być może zostawię to Galanos. [Przepraszam, „Cioci Gal”, jak na nią mówi]. Muszę też zadbać o przygotowanie osobnego pomieszczenia do modlitwy.

-- Paul Bishop, Rainbow Six