POCHODZENIE

„Kartofel, botnet, co za różnica... byle tylko moje było na wierzchu”.

Nam od dziecka była prymuską. Presja akademicka ze strony rodziców wykształciła w niej przymus kontrolowania otoczenia i przewyższania rówieśników, co często kończyło się bójkami na szkolnym boisku, ale jednocześnie utorowało jej drogę do sukcesu.

Dzięki wcześniejszemu ukończeniu liceum oraz zdobyciu narodowego stypendium za wybitne osiągnięcia naukowe na KAIST, Nam w chwili wstąpienia do ROK była już cennym nabytkiem. Jej naturalne predyspozycje do nauk ścisłych oraz biegłość w technikach hakerskich szybko zaowocowały tajnym zadaniem dla NIS (służb wywiadowczych), gdy miała zaledwie 22 lata (pod przykrywką służby w 5163. Dywizji Armii).

Po powrocie do wojska, przed ukończeniem 27 lat, dołączyła do dwóch odrębnych jednostek sił specjalnych. Rygorystyczne szkolenie w korpusie Ghost (wspinaczka wysokogórska, techniki przetrwania, działania partyzanckie) otworzyło jej drogę do 707. Batalionu Misji Specjalnych, gdzie szkoliła się i współpracowała z innymi jednostkami antyterrorystycznymi, takimi jak JTF-2 oraz GIGN.

Początki poprzedniego okresu służby Nam w Rainbow były naznaczone napięciami, ponieważ operatorka sprzeciwiała się nadzorowi - ale ostatecznie znalazła swoje miejsce i odegrała kluczową rolę w ostatecznej krucjacie przeciwko [CENZURA]. W końcowych notatkach kapitana [CENZURA] pojawiają się wzmianki o dojrzałej specjalistce, która nauczyła się odróżniać przyjaciół od wrogów oraz „którą stroną się strzela”.

RAPORT PSYCHOLOGA

Gdy rozważałem rekrutację byłych operatorów Rainbow, specjalistka Grace „Dokkaebi” Nam nie była moim pierwszym wyborem. Jej dobra pozycja w GSAC w charakterze kluczowej członkini zespołu ds. cyberbezpieczeństwa ArchNet to jedno, ale zaufanie jest dziś towarem deficytowym, a poprzednim razem dostała się do środka, hakując system. Istniał jednak czynnik, którego nie mogłem zignorować: jednym z nowych przywódców Legionu Keres jest Nyx, technologiczna geniuszka, a ogień należy zwalczać ogniem.

Podczas pierwszej rozmowy kwalifikacyjnej zobaczyłem barwną demonstrację „maski”, o której czytałem w raportach i transkrypcjach. Nam udaje geeka i żartownisia, i chce, żeby jej nie doceniano. Oczywiście rzuciła w moją stronę kilkoma technicznymi terminami, żeby pokazać, że wie, o czym mówi, ale nie miałem czasu na gierki. Potrzebowałem prawdziwej Dokkaebi. Gdy zrozumiała, że traktuję ją poważnie, przestała kombinować i wtedy wreszcie poznałem kobietę opisaną w końcowym raporcie Hibany. Asertywną, szybką i spostrzegawczą. Zwerbowałbym ją wtedy od razu, ale wciąż pozostawała kwestia jej gotowości.

Przygotowałem program oceny i ponownego przeszkolenia wybitnych kandydatów, którzy pozostawali poza polem działań podczas nieobecności Rainbow lub doświadczyli traumy jak Nam, która była przetrzymywana i przesłuchiwana przez Phobosa. Od chwili, gdy go zneutralizowała, nie oddała ani jednego strzału, więc potrzebowała chwili, aby opanować nerwy, ale to tak jak przy jeździe na rowerze - wszystko szybko do niej wróciło. W jej wyćwiczonych ruchach rozpoznałem wpływ mentorów: Vigila, Ram i Thatchera. Fakt, że pozwoliła im się szkolić, stanowił dla mnie znak, że jest gotowa na więcej.

Mimo wszystko spodziewam się pewnych napięć, gdy do zespołu dołączą kolejni specjaliści - tacy, którym mniej ufa. Jej „wesołek” będzie więc od czasu do czasu dawał o sobie znać, ale w razie potrzeby sprowadzę ją na ziemię.

-- Paul Bishop, Rainbow Six